و کلمه؛بی زبانی که بخوانندش وبی انديشهای که بدانندش چگونه ميتواندبود؟

وخدا يکی بودوجز خدا هيچ نبود؛

وبانبودن چگونه ميتوان بودن؟

وخدا بود؛و؛بااو عدم؛وعدم گوش نداشت؛

حرفهای هست برای گفتن؛که اگر گوشی نبود؛نمی گوييم

وسرمايه ماورائی هر کسی به اندازه حرفهائی است که برای نگفتن دارد؛

حرفهای بيتاب وطاقت فرسا؛که همچون زبانه های بيقرار آتشند؛

وکلماتش؛هر يک؛انفجاری را به بند کشيده اند؛

اينان هماره در جستوجوی مخاطب خويشند؛